Αποδείξεις σε συναλλαγές με χρεωστική κάρτα

Πάει καιρός τώρα που έχω περιορίσει κατά πολύ τη χρήση «κανονικού» χρήματος, επιλέγοντας για τις περισσότερες συναλλαγές μου χρεωστική κάρτα και για πληρωμή λογαριασμών internet banking. Μέχρι σήμερα οπουδήποτε χρησιμοποιούσα χρεωστική κάρτα έπαιρνα κανονικά και τη σχετική απόδειξη.

Συνέβησαν ωστόσο δύο περιστατικά τις πρώτες ημέρες του 2017 που με βάζουν σε σκέψεις και δε ξέρω κατά πόσο έχει να κάνει με τις αλλαγές που φέρνει το 2017 φορολογικά για τις επιχειρήσεις.

Απόδειξη σε ταβέρνα

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου και περίπου στις 5:00 το απόγευμα βρίσκομαι με τη γυναίκα μου σε ταβέρνα στη Νέα Σμύρνη. Αφού έχουμε απολαύσει ένα πολύ ωραίο γεύμα, έρχεται η ώρα του λογαριασμού.

Στο τραπέζι μας δεν καταφθάνει η απόδειξη όπως θα έπρεπε, αλλά το δελτίο παραγγελίας. Το σύνολο είναι στα 59,50 ευρώ. Ρωτάω τον σερβιτόρο αν δέχονται κάρτα και μου λέει πώς ναι, απλά θα πρέπει να πάω στο ταμείο, γιατί δεν έχουν ασύρματο μηχανάκι. Πηγαίνω, λοιπόν, στο ταμείο, περνάμε την κάρτα από το POS, και η γυναίκα που ήταν στο ταμείο μου δίνει το απόκομμα πελάτη της συναλλαγής μαζί με την απόδειξη.

Ωραία, λέω, τουλάχιστον όταν πληρώνεις με κάρτα σου κόβουν την απόδειξη, όπως κανονικά θα έπρεπε να κάνουν εξαρχής, και όχι να αφήνουν μόνο το δελτίο παραγγελίας στο τραπέζι.

Βάζω την απόδειξη στην τσέπη χωρίς να την κοιτάξω και βγαίνουμε από την ταβέρνα. Μπαίνοντας στο αυτοκίνητο κοιτάω την απόδειξη και τι να δω; Το ποσό της απόδειξης ήταν 60,90 ευρώ και η ώρα που είχε εκδοθεί η απόδειξη ήταν λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, ενώ εμείς πήγαμε στην ταβέρνα στις 5. Δηλαδή είχαν κρατήσει προφανώς αποδείξεις από άλλα τραπέζια που δε τις πήραν φεύγοντας και δίνουν από αυτές.

Δεν αναφέρω το όνομα της ταβέρνας γιατί πέταξα την απόδειξη. Θα την επισκεφθώ ξανά όμως σύντομα και αν συμβεί ξανά το ίδιο, το επόμενο blog post θα περιέχει και την επωνυμία της ταβέρνας και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία.

Απόδειξη σε βενζινάδικο

Επιστρέφοντας από την ταβέρνα στο σπίτι κάνω μια στάση σε ένα βενζινάδικο που ξεκίνησε τη λειτουργία του πριν από μερικούς μήνες και έκτοτε βάζω βενζίνη εκεί. Πάντα πληρώνω με κάρτα και πάντα μου δίνουν κανονικά απόδειξη.

Αυτή τη φορά, έχοντας βάλει βενζίνη και πληρώσει με την χρεωστική μου κάρτα, ο υπάλληλος που όλες τις άλλες φορές εκδίδει και μου δίνει κανονικά την απόδειξη, αυτή τη φορά με ρωτάει «να κόψω απόδειξη»; Απαντάω καταφατικά, παίρνω την απόδειξη και φεύγω.

Στην ταβέρνα δε μου φάνηκε περίεργο το ότι δεν έφεραν απόδειξη εξαρχής στο τραπέζι, αφού είναι τακτική που ακολουθούν δυστυχώς πολλοί χώροι εστίασης, μου έκανε εντύπωση όμως ότι αφού πλήρωσα με κάρτα μου έδωσαν απόδειξη άλλου τραπεζιού, με άλλο ποσό και άλλη ώρα. Υποτίθεται ότι είναι υποχρεωτικό όσο δεν πάει να εκδίδουν απόδειξη ειδικά όταν η πληρωμή γίνεται με κάρτα.

Στο βενζινάδικο επίσης εντυπωσιάστηκα… αρνητικά που με ρώτησαν αν θέλω απόδειξη, γιατί σε όσα βενζινάδικα έχω πληρώσει με κάρτα ποτέ δεν με έχουν ρωτήσει αν θέλω να κόψουν απόδειξη, αλλά την εκδίδουν και μου τη δίνουν κανονικά.

Θα επανέλω σύντομα με το θέμα…

Advertisements

Μουσική στα λεωφορεία πότε θα ακούσουμε;

Τον Οκτώβριο ο ΟΑΣΑ προχώρησε στην πρόσληψη μουσικής επιμελήτριας με σύμβαση που έληξε στις 30 Δεκεμβρίου (άγνωστο αν ανανεώθηκε ή όχι) και αμοιβή συνολικά 3.900 ευρώ.

Η δουλειά της μουσικής επιμελήτριας ήταν να επιλέξει τη μουσική που θα ακούμε στα λεωφορεία, να σχεδιάσει και να προετοιμάσει μουσικές εκδηλώσεις και δράσεις σε χώρους του μετρό και άλλους δημόσιους χώρους και να προετοιμάσει/σχεδιάσει τη δράση «Μουσικό Λεωφορείο στον αστικό χώρο».

Βρισκόμαστε στον Ιανουάριο, που σημαίνει ότι κανονικά θα έπρεπε να ακούμε τις μουσικές επιλογές της κυρίας μουσικής επιμελήτριας στα λεωφορεία. Τα λεωφορεία βέβαια δεν διαθέτουν ηχοσύστημα, αλλά θα μου πεις κολλάω σε κάτι λεπτομέρειες.

Εδώ η επόμενη στάση ίσα που ακούγεται από τα ψόφια ηχεία που διαθέτουν τα περισσότερα σαράβαλα λεωφορεία.

Επίσης ούτε καμία ενέργεια/δράση έχω δει αυτούς τους μήνες στο μετρό, με το οποίο μετακινούμαι καθημερινά, όπως και με τα λεωφορεία, ούτε τη δράση «Μουσικό Λεωφορείο στον αστικό χώρο» είδα πουθενά.

Θα μου πεις βέβαια η συγκεκριμένη εργαζόμενη μπορεί τη δουλειά της να την έκανε, να έφτιαξε τις play list με τα τραγούδια που θα έπρεπε να ακούμε στα λεωφορεία, μπορεί να προγραμμάτισε και να σχεδίασε και τις σχετικές δράσεις και να μην ευθύνεται εκείνη για το ότι ούτε μουσική ακούμε στα λεωφορεία, ούτε τις σχετικές δράσεις είδαμε.

Ποιος ευθύνεται όμως για αυτό το μπάχαλο; Κάποιος ευθύνεται.

Για το θέμα αυτό έστειλα μήνυμα μέσα από τη σελίδα του ΟΑΣΑ στο Facebook, το μήνυμα διαβάστηκε αλλά φυσικά δεν απάντησε κανείς.

Όπως κανείς δεν απαντάει στις δεκάδες αξιολογήσεις των χρηστών – επιβατών που ποστάρουν τα σχόλιά τους για τα λίγα δρομολόγια και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά στις μετακινήσεις τους.

Και ξανα ρωτάω: Μουσική στα λεωφορεία πότε θα ακούσουμε;

Χιόνια στο Πάτημα Χαλανδρίου [video]

Την Παρασκευή που μας πέρασε, 30 Δεκεμβρίου 2016, αρκετές περιοχές της Αθήνας «ντύθηκαν» στα λευκά. Ξυπνώντας το πρωί σε άλλες περιοχές ήταν καλυμμένα από χιόνι μόνο τα αυτοκίνητα, ενώ σε άλλες περιοχές το είχε στρώσει κανονικά.

Στη Νέα Σμύρνη το πρωί της Παρασκευής ίσα που είχε λίγο χιονάκι πάνω στα αυτοκίνητα. Στο Πάτημα Χαλανδρίου όμως έπεφτε χιονάκι σχεδόν καθ΄όλη τη διάρκεια της ημέρας, άλλοτε πιο πυκνό, άλλοτε πιο αραιό.

Το απόγευμα της Παρασκευής φεύγοντας από το ikonomakis.gr η χιονόπτωση ήταν λιγάκι πιο έντονη.

Χιόνια στην Αθήνα είχαμε τον Φεβρουάριο του 2015, τότε είχα καταγράψει τη χιονόπτωση στον Παράδεισο Αμαρουσίου, το είχε στρώσει κανονικά.

Η προηγούμενη καλή χιονόπτωση που θυμάμαι πρέπει να ήταν πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, βράδυ Τσικνοπέμπτης αν δε κάνω λάθος, όπου βγαίνοντας με τα φιλαράκια μου τότε από ταβέρνα στην Κυψέλη μετά το τσίκνισμα το είχε στρώσει για τα καλά.

Για να δούμε αν και πότε θα ξαναδούμε τέτοιες εικόνες στην πρωτεύουσα.

Ρόδα στο Σύνταγμα

Η περιβόητη «ρόδα» στο Σύνταγμα απ΄ότι βλέπω δε θα γυρίσει… τουλάχιστον όχι σύντομα. Άραγε θα μάθουμε τι ακριβώς συνέβη και ποιος ή ποιοι ευθύνονται για όλο αυτό το μπάχαλο;

Η ρόδα στήθηκε εδώ και περίπου μία εβδομάδα και έμεινε έτσι να τη βλέπουμε ακίνητη, ώσπου τελικά τα βαγόνια αφαιρέθηκαν χθες βράδυ και πλέον την βλέπουμε στην πλατεία Συντάγματος όπως τη βλέπετε παραπάνω στη φωτογραφία που τράβηξα περνώντας από το Σύνταγμα.

Τι ακριβώς συνέβη ειλικρινά δεν έχω καταλάβει, όπως πιστεύω κι εσείς.

Έστησε η εταιρία τη ρόδα εκεί χωρίς άδεια;

Προέκυψαν θέματα ασφαλείας κατά τον έλεγχο από τον οργανισμό που πιστοποιεί τέτοιες κατασκευές;

Έγινε κάτι άλλο;

Απ΄ότι διαβάζω έχει παρέμβει ήδη εισαγγελέας που έχει ζητήσει τη διερεύνηση της υπόθεσης, οπότε άντε να δούμε τι θα προκύψει.

Αυτό το πράγμα πάντως να μη μπορούν να στήσουν ούτε μία απλή… ρόδα και να παρακολουθούμε όλο αυτό το μπάχαλο είναι απορίας άξιο γιατί συμβαίνει. Δε μπορούν να συντονιστούν 1-2-5-10 φορείς – υπηρεσίες και να γίνει η δουλειά όπως πρέπει από την αρχή;

Τσουχτερό κρύο & Χιόνια vs Άστεγοι, Πρόσφυγες, Ανήμποροι

Χάνια Πηλίου, φωτο Kyriakos Stm

Έχω την τύχη να ζω σε ένα διαμέρισμα που έχει θέρμανση, να κάθομαι αυτή τη στιγμή στο ζεστό μου γραφείο, στην αναπαυτική μου καρέκλα και από την οθόνη του υπολογιστή μου να βλέπω τις φωτογραφίες που ανεβαίνουν στο Facebook και τα τοπικά news sites από τις περιοχές ανά την Ελλάδα που χιονίζει αυτή τη στιγμή και να γράφω αυτό το post στο blog μου.

Είμαστε στο τέλος του 2016, λίγο πριν την έλευση του 2017 και όταν ακούμε ότι ένα σπίτι έχει θέρμανση ή ότι σε μια πολυκατοικία λειτουργεί η θέρμανση λέμε «τυχερός είσαι», όπως λέμε τα τελευταία χρόνια «τυχερός είσαι που έχεις δουλειά» ή «τυχερός είσαι που πληρώνεσαι στη δουλειά σου» ή «τυχερός είσαι που πληρώνεσαι στην ώρα σου στη δουλειά σου».

Άλλοι ζεσταίνονται χάρη στην κεντρική ή αυτόνομη θέρμανση, με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, άλλοι με σόμπες, θερμάστρες, θερμοπομπούς, κλιματιστικά, τζάκια… Δεν λείπουν φυσικά οι καυγάδες και οι διαφωνίες μεταξύ των ενοίκων στις πολυκατοικίες που έχουν κεντρική θέρμανση κάθε χρόνο τέτοια εποχή για το θέμα της θέρμανσης. «Κάνει κρύο, να ανάψουμε αυτές τις ώρες τη θέρμανση» λέει ο ένας, «κι εγώ κρυώνω αλλά δεν έχω να πληρώσω» λέει ο άλλος.

Πάνε οι εποχές που τα σπίτια ήταν «φούρνοι», τα καλοριφέρ άναβαν από το πρωί και έσβηναν το… επόμενο πρωί, που έξω είχε παγωνιά και μέσα στο σπίτι κυκλοφορούσες με το κοντομάνικο. Θυμάμαι πόσο συχνά έβλεπα τα παλιά τα χρόνια βυτιοφόρα στις γειτονιές να ανεφοδιάζουν τις πολυκατοικίες με πετρέλαιο. Τώρα σπανίως βλέπω.

Τι κάνουν όμως αυτές τις δύσκολες καιρικά μέρες οι άστεγοι, οι πρόσφυγες, οι ανήμποροι ανθρωποι;

Έβλεπα προχθές σε ένα ρεπορτάζ σε δελτίο ειδήσεων ένα ανδρόγυνο γύρω στα 55 που έχασαν και οι δύο τις δουλειές τους και η ΔΕΗ πρόσφατα τους έκοψε το ρεύμα. Τους άκουγα να λένε ότι κρατάνε τα εγγονάκια τους, ηλικίας 2 και 8 ετών, τις ώρες που τα παιδιά τους δουλεύουν, τα οποία τα βάζουν για ύπνο με μπουφάν, κουβέρτες και οτιδήποτε άλλο για να ζεσταθούν.

Στεναχωρήθηκα περισσότερο όταν τους άκουσα να λένε ότι τα παιδιά ρωτούν γιατί δεν έχει φως το σπίτι, γιατί είναι παγωμένο και… γιατί τα λαμπάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν ανάβουν.

Διάολε, δύο μικρά παιδιά, αντί να παίζουν με τα παιχνίδια τους κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, χαζεύοντας τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, αναρωτιούνται γιατί το δέντρο δεν έχει λαμπάκια. Αντί να φοράνε τις πυτζαμούλες τους και να κοιμούνται άνετα με το παπλωματάκια τους σε ένα ζεστό δωμάτιο με θέρμανση, κοιμούνται φορώντας μπουφάν για να ζεσταθούν.

Ο παππούς των παιδιών δήλωσε ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάει στα κινήματα πολιτών που αναλαμβάνουν να επανασυνδέσουν παράνομα το ρεύμα, προκειμένου να κάνει Χριστούγεννα με φως. Άδικο έχει; Τι να κάνει ο άνθρωπος;

Στην ίδια θέση είναι πολλά άλλα παιδιά, που τις γιορτινές αυτές ημέρες δεν βλέπουν τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο τους.

Γιατί;

Τι να κάνουν οι άστεγοι, που δεν έχουν ένα κεραμίδι πάνω απ΄το κεφάλι τους. Για λίγα λεπτά βγαίνεις έξω και λες «μπρρρρρ πάγωσα τι κρύο είναι αυτό». Τι να πουν αυτοί οι άνθρωποι και πώς να επιβιώσουν σε τέτοιες συνθήκες;

Πώς θα τα βγάλουν πέρα οι πρόσφυγες που έκαναν ένα τόσο μεγάλο και δύσκολο ταξίδι κάτω από αντίξοες συνθήκες, κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα, με στόχο να περάσουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, και ζουν στα «κέντρα φιλοξενίας» ανά την Ελλάδα σε άθλιες συνθήκες; Είναι δυνατόν να αντέξει άνθρωπος σε μια σκηνή με μια κουβέρτα με αυτό τον καιρό, το κρύο, την υγρασία, τη βροχή, το χιόνι;

Πολλές από αυτές τις οικογένειες έχουν μωρά λίγων ημερών και παιδιά σε μικρές ηλικίες… Το γάλα και η τροφή για αυτά τα παιδιά δεν είναι δεδομένο, όπως είναι για εμάς.

Οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας γιατί πολύ απλά κανένα κράτος δεν θέλει να υποδεχθεί αυτούς τους ανθρώπους.

Τι να τις κάνεις τις συνόδους που κάνουν κάθε τρεις και λίγο οι «ηγέτες» της Ευρώπης και συζητούν για το προσφυγικό ζήτημα; Οι «ηγέτες» ταξιδεύουν με τα υπερπολυτελή αεροπλάνα τους, κινούνται με τις θωρακισμένες λιμουζίνες τους, φοράνε τα ακριβά κοστουμάκια και ταγεράκια τους και… συνεδριάζουν.

Και τι αποτέλεσμα βγάζουν αυτές οι συνεδριάσεις;

Τόσο δύσκολο είναι να συνειδητοποιήσουν οι «ηγέτες» ότι επιτέλους πρέπει να σταματήσουν να βάζουν τα νούμερα πάνω από τους ανθρώπους. Είναι αδιανόητο να ζούμε στο 2016, να μπαίνουμε σε λίγο στο 2017, και πράγματα όπως η ασφάλεια, το φως, το νερό, η θέρμανση να μην είναι δεδομένα.

Έχουν σκεφτεί άραγε η Μέρκελ, ο Ολάντ και η παρέα τους, όλοι αυτοί οι τεχνοκράτες – οικονομολόγοι – whatever αν θα άντεχαν να ζήσουν όχι μήνες-χρόνια, αλλά μια μέρα σε τέτοιες συνθήκες;

Καλή σας νύχτα και καλές γιορτές.

Απεργία στα μέσα μεταφοράς, χάος στους δρόμους

Τράβηξα τη φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω λίγο πριν τις 7:30 σήμερα το πρωί, σταματημένος σε φανάρι στην άνοδο της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, λίγο πριν τον Πύργο Αθηνών.

Σήμερα ξεκίνησα επίτηδες στις 7:00 για το γραφείο, αντί στις 9:00, μπας και γλιτώσω την κίνηση, αλλά απ΄ότι φαίνεται αρκετοί οδηγοί έκαναν το ίδιο. Συνήθως χρησιμοποιώ μετρό και λεωφορείο για να πάω στη δουλειά μου, αλλά σήμερα δε μπορούσα να το κάνω, αφού οι κύριοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς, για ακόμα μία φορά, απεργούν (για την ακρίβεια κάνουν στάσεις εργασίας).

Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ σήμερα κινούνται από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ, ενώ οι συρμοί του μετρό από τις 10 το πρωί μέχρι τις 4 το απόγευμα.

Κατανοώ ότι οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες ανησυχούν για το παρόν και το μέλλον τους, το φορολογικό τους, το ασφαλιστικό τους και οτιδήποτε άλλο, αλλά με τις συνεχείς απεργίες και στάσεις εργασίας το τελευταίο διάστημα βλάπτουν μόνο το επιβατικό κοινό που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει άλλη εναλλακτική να πάει στη δουλειά του ή σε όποια άλλη υποχρέωση έχει.

Γιατί αν φίλε οδηγέ, που κάνεις στάση εργασία σήμερα, πιστεύεις ότι από αυτό ενοχλείται ο Αλέξης Τσίπρας και τα συντρόφια του στο Μέγαρο Μαξίμου, τη Βουλή και τα υπουργεία, είσαι γελασμένος. Ο Αλέξης να είσαι σίγουρος ότι θα κάθεται αραχτός στη μεγάλη δερμάτινη πολυθρόνα του και θα χαζολογάει με τον Καρανίκα.

Επίσης δε θα ενοχληθούν άνθρωποι όπως ο Βαρδινογιάννης, ο Κόκκαλης, ο Μαρινάκης, η Λάτση κλπ. Αυτοί είτε θα κάτσουν αραχτοί στην έπαυλή τους, είτε στη χειρότερη θα πάρουν το ελικόπτερο αν πρέπει οπωσδήποτε να μετακινηθούν.

Γι΄αυτό βρίσκω ότι αυτή η μορφή διαμαρτυρίας, με τις συνεχείς απεργίες και στάσεις εργασίας, είναι εντελώς λάθος και δεν φέρνει ούτε πρόκειται να φέρει κανένα αποτέλεσμα.
Βρείτε άλλη μορφή διαμαρτυρίας, πηγαίνετε στο Μαξίμου, στη Βουλή, στα υπουργεία, βάλτε αφίσες στα λεωφορεία και στο μετρό με τη φωτογραφία του Αλέξη και των συντρόφων του μαζί με το δικό σας σχόλιο, κάντε κάτι άλλο, δε ξέρω τι, κάτι θα βρείτε.

Περπάτημα, η νέα αγαπημένη μου συνήθεια

Φαν της σωματικής άσκησης ομολογώ ότι δεν υπήρξα ποτέ, τουλάχιστον μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, για να είμαι ειλικρινής ήμουν από αυτούς που έβγαινε από το σπίτι, έμπαινε στο αυτοκίνητο και έβγαινε από αυτό έξω από το γραφείο.

Όταν, μετά και από κάποιες διατροφικές κραιπάλες, που είχαν ως αποτέλεσμα οι δείκτες σε ένα κλασικό τσεκ απ να χτυπήσουν κόκκινο, επισκέφθηκα διαιτολόγο – διατροφολόγο, προκειμένου να φτιάξω τη διατροφή μου ώστε να χάσω κάποια περιττά κιλά, να πέσει η «μπάκα» και να επανέλθουν οι δείκτες στα φυσιολογικά επίπεδα για έναν υγιή ανθρώπινο οργανισμό, η διαιτολόγος μου συνέστησε άσκηση, μαζί με την ισορροπημένη διατροφή.

Η σωστή διατροφή μαζί με εντατικό περπάτημα 2-3 φορές την εβδομάδα έφερε γρήγορα τα επιθυμητά αποτέλεσματα. Ωστόσο μετά έκανα το λάθος που κάνουμε πολλοί, χαλάρωσα, υπέπεσα σε διατροφικές ατασθαλίες, με αποτέλεσμα τα κιλά να επανέλθουν στα προ δίαιτας – άσκησης επίπεδα και λίγο παραπάνω.

Κάπου εκεί ανακάλυψα ότι είχα και μια υπέρταση. Αυτή τη φορά και οι καρδιολόγοι μου τόνισαν ότι η ελαφριά σωματική άσκηση (εντατικό περπάτημα μισή ώρα την ημέρα για παράδειγμα) σε συνδυασμό με την σωστή διατροφή είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις στον οργανισμό σου.

Κάπως έτσι, το εντατικό περπάτημα έγινε η αγαπημένη μου συνήθεια.

Φόρμα, αθλητικά παπούτσια, ακουστικά στα αυτιά για μουσική, Runtastic app στο iPhone για να καταγράφουμε τη διαδρομή, τα χιλιόμετρα, τους χρόνους κλπ και ξεκίνησα να γράφω χιλιόμετρα κάθε εβδομάδα.

Ανάλογα με το πότε το επιτρέπουν οι καθημερινές υποχρεώσεις, ο καιρός κλπ. Είτε το απόγευμα/βράδυ τις καθημερινές μετά το γραφείο, είτε το σαββατοκύριακο που οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί.

Έχω την τύχη να μένω πολύ κοντά στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και τη Μαρίνα Φλοίσβου, η θάλασσα χειμώνα – καλοκαίρι με αναζωογονεί, οπότε το να κάνω μια γρήγορη βόλτα από το σπίτι μέχρι το ΚΠΙΣΝ και πίσω είναι περίπου 3-4 χλμ, τα οποία εύκολα γίνονται 8 χλμ όταν υπάρχει περισσότερος χρόνος και φτάνω μέχρι Μαρίνα Φλοίσβου.

Τα αποτελέσματα φαίνονται σχετικά γρήγορα, η «μπάκα» πέφτει, τα κιλά πέφτουν και η ευεξία που νιώθω είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Γι΄αυτό, όσο απαιτητικό κι αν είναι το καθημερινό σου πρόγραμμα, όσες υποχρεώσεις κι αν έχεις, βρες μισή – μία – μιάμιση ώρα αν όχι κάθε μέρα έστω 2-3 φορές την εβδομάδα και δοκίμασέ το. Θα με θυμηθείς.