Τσουχτερό κρύο & Χιόνια vs Άστεγοι, Πρόσφυγες, Ανήμποροι

Χάνια Πηλίου, φωτο Kyriakos Stm

Έχω την τύχη να ζω σε ένα διαμέρισμα που έχει θέρμανση, να κάθομαι αυτή τη στιγμή στο ζεστό μου γραφείο, στην αναπαυτική μου καρέκλα και από την οθόνη του υπολογιστή μου να βλέπω τις φωτογραφίες που ανεβαίνουν στο Facebook και τα τοπικά news sites από τις περιοχές ανά την Ελλάδα που χιονίζει αυτή τη στιγμή και να γράφω αυτό το post στο blog μου.

Είμαστε στο τέλος του 2016, λίγο πριν την έλευση του 2017 και όταν ακούμε ότι ένα σπίτι έχει θέρμανση ή ότι σε μια πολυκατοικία λειτουργεί η θέρμανση λέμε «τυχερός είσαι», όπως λέμε τα τελευταία χρόνια «τυχερός είσαι που έχεις δουλειά» ή «τυχερός είσαι που πληρώνεσαι στη δουλειά σου» ή «τυχερός είσαι που πληρώνεσαι στην ώρα σου στη δουλειά σου».

Άλλοι ζεσταίνονται χάρη στην κεντρική ή αυτόνομη θέρμανση, με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, άλλοι με σόμπες, θερμάστρες, θερμοπομπούς, κλιματιστικά, τζάκια… Δεν λείπουν φυσικά οι καυγάδες και οι διαφωνίες μεταξύ των ενοίκων στις πολυκατοικίες που έχουν κεντρική θέρμανση κάθε χρόνο τέτοια εποχή για το θέμα της θέρμανσης. «Κάνει κρύο, να ανάψουμε αυτές τις ώρες τη θέρμανση» λέει ο ένας, «κι εγώ κρυώνω αλλά δεν έχω να πληρώσω» λέει ο άλλος.

Πάνε οι εποχές που τα σπίτια ήταν «φούρνοι», τα καλοριφέρ άναβαν από το πρωί και έσβηναν το… επόμενο πρωί, που έξω είχε παγωνιά και μέσα στο σπίτι κυκλοφορούσες με το κοντομάνικο. Θυμάμαι πόσο συχνά έβλεπα τα παλιά τα χρόνια βυτιοφόρα στις γειτονιές να ανεφοδιάζουν τις πολυκατοικίες με πετρέλαιο. Τώρα σπανίως βλέπω.

Τι κάνουν όμως αυτές τις δύσκολες καιρικά μέρες οι άστεγοι, οι πρόσφυγες, οι ανήμποροι ανθρωποι;

Έβλεπα προχθές σε ένα ρεπορτάζ σε δελτίο ειδήσεων ένα ανδρόγυνο γύρω στα 55 που έχασαν και οι δύο τις δουλειές τους και η ΔΕΗ πρόσφατα τους έκοψε το ρεύμα. Τους άκουγα να λένε ότι κρατάνε τα εγγονάκια τους, ηλικίας 2 και 8 ετών, τις ώρες που τα παιδιά τους δουλεύουν, τα οποία τα βάζουν για ύπνο με μπουφάν, κουβέρτες και οτιδήποτε άλλο για να ζεσταθούν.

Στεναχωρήθηκα περισσότερο όταν τους άκουσα να λένε ότι τα παιδιά ρωτούν γιατί δεν έχει φως το σπίτι, γιατί είναι παγωμένο και… γιατί τα λαμπάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν ανάβουν.

Διάολε, δύο μικρά παιδιά, αντί να παίζουν με τα παιχνίδια τους κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, χαζεύοντας τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, αναρωτιούνται γιατί το δέντρο δεν έχει λαμπάκια. Αντί να φοράνε τις πυτζαμούλες τους και να κοιμούνται άνετα με το παπλωματάκια τους σε ένα ζεστό δωμάτιο με θέρμανση, κοιμούνται φορώντας μπουφάν για να ζεσταθούν.

Ο παππούς των παιδιών δήλωσε ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάει στα κινήματα πολιτών που αναλαμβάνουν να επανασυνδέσουν παράνομα το ρεύμα, προκειμένου να κάνει Χριστούγεννα με φως. Άδικο έχει; Τι να κάνει ο άνθρωπος;

Στην ίδια θέση είναι πολλά άλλα παιδιά, που τις γιορτινές αυτές ημέρες δεν βλέπουν τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο τους.

Γιατί;

Τι να κάνουν οι άστεγοι, που δεν έχουν ένα κεραμίδι πάνω απ΄το κεφάλι τους. Για λίγα λεπτά βγαίνεις έξω και λες «μπρρρρρ πάγωσα τι κρύο είναι αυτό». Τι να πουν αυτοί οι άνθρωποι και πώς να επιβιώσουν σε τέτοιες συνθήκες;

Πώς θα τα βγάλουν πέρα οι πρόσφυγες που έκαναν ένα τόσο μεγάλο και δύσκολο ταξίδι κάτω από αντίξοες συνθήκες, κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα, με στόχο να περάσουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, και ζουν στα «κέντρα φιλοξενίας» ανά την Ελλάδα σε άθλιες συνθήκες; Είναι δυνατόν να αντέξει άνθρωπος σε μια σκηνή με μια κουβέρτα με αυτό τον καιρό, το κρύο, την υγρασία, τη βροχή, το χιόνι;

Πολλές από αυτές τις οικογένειες έχουν μωρά λίγων ημερών και παιδιά σε μικρές ηλικίες… Το γάλα και η τροφή για αυτά τα παιδιά δεν είναι δεδομένο, όπως είναι για εμάς.

Οι άνθρωποι αυτοί παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας γιατί πολύ απλά κανένα κράτος δεν θέλει να υποδεχθεί αυτούς τους ανθρώπους.

Τι να τις κάνεις τις συνόδους που κάνουν κάθε τρεις και λίγο οι «ηγέτες» της Ευρώπης και συζητούν για το προσφυγικό ζήτημα; Οι «ηγέτες» ταξιδεύουν με τα υπερπολυτελή αεροπλάνα τους, κινούνται με τις θωρακισμένες λιμουζίνες τους, φοράνε τα ακριβά κοστουμάκια και ταγεράκια τους και… συνεδριάζουν.

Και τι αποτέλεσμα βγάζουν αυτές οι συνεδριάσεις;

Τόσο δύσκολο είναι να συνειδητοποιήσουν οι «ηγέτες» ότι επιτέλους πρέπει να σταματήσουν να βάζουν τα νούμερα πάνω από τους ανθρώπους. Είναι αδιανόητο να ζούμε στο 2016, να μπαίνουμε σε λίγο στο 2017, και πράγματα όπως η ασφάλεια, το φως, το νερό, η θέρμανση να μην είναι δεδομένα.

Έχουν σκεφτεί άραγε η Μέρκελ, ο Ολάντ και η παρέα τους, όλοι αυτοί οι τεχνοκράτες – οικονομολόγοι – whatever αν θα άντεχαν να ζήσουν όχι μήνες-χρόνια, αλλά μια μέρα σε τέτοιες συνθήκες;

Καλή σας νύχτα και καλές γιορτές.

Απεργία στα μέσα μεταφοράς, χάος στους δρόμους

Τράβηξα τη φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω λίγο πριν τις 7:30 σήμερα το πρωί, σταματημένος σε φανάρι στην άνοδο της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, λίγο πριν τον Πύργο Αθηνών.

Σήμερα ξεκίνησα επίτηδες στις 7:00 για το γραφείο, αντί στις 9:00, μπας και γλιτώσω την κίνηση, αλλά απ΄ότι φαίνεται αρκετοί οδηγοί έκαναν το ίδιο. Συνήθως χρησιμοποιώ μετρό και λεωφορείο για να πάω στη δουλειά μου, αλλά σήμερα δε μπορούσα να το κάνω, αφού οι κύριοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς, για ακόμα μία φορά, απεργούν (για την ακρίβεια κάνουν στάσεις εργασίας).

Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ σήμερα κινούνται από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ, ενώ οι συρμοί του μετρό από τις 10 το πρωί μέχρι τις 4 το απόγευμα.

Κατανοώ ότι οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες ανησυχούν για το παρόν και το μέλλον τους, το φορολογικό τους, το ασφαλιστικό τους και οτιδήποτε άλλο, αλλά με τις συνεχείς απεργίες και στάσεις εργασίας το τελευταίο διάστημα βλάπτουν μόνο το επιβατικό κοινό που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει άλλη εναλλακτική να πάει στη δουλειά του ή σε όποια άλλη υποχρέωση έχει.

Γιατί αν φίλε οδηγέ, που κάνεις στάση εργασία σήμερα, πιστεύεις ότι από αυτό ενοχλείται ο Αλέξης Τσίπρας και τα συντρόφια του στο Μέγαρο Μαξίμου, τη Βουλή και τα υπουργεία, είσαι γελασμένος. Ο Αλέξης να είσαι σίγουρος ότι θα κάθεται αραχτός στη μεγάλη δερμάτινη πολυθρόνα του και θα χαζολογάει με τον Καρανίκα.

Επίσης δε θα ενοχληθούν άνθρωποι όπως ο Βαρδινογιάννης, ο Κόκκαλης, ο Μαρινάκης, η Λάτση κλπ. Αυτοί είτε θα κάτσουν αραχτοί στην έπαυλή τους, είτε στη χειρότερη θα πάρουν το ελικόπτερο αν πρέπει οπωσδήποτε να μετακινηθούν.

Γι΄αυτό βρίσκω ότι αυτή η μορφή διαμαρτυρίας, με τις συνεχείς απεργίες και στάσεις εργασίας, είναι εντελώς λάθος και δεν φέρνει ούτε πρόκειται να φέρει κανένα αποτέλεσμα.
Βρείτε άλλη μορφή διαμαρτυρίας, πηγαίνετε στο Μαξίμου, στη Βουλή, στα υπουργεία, βάλτε αφίσες στα λεωφορεία και στο μετρό με τη φωτογραφία του Αλέξη και των συντρόφων του μαζί με το δικό σας σχόλιο, κάντε κάτι άλλο, δε ξέρω τι, κάτι θα βρείτε.

Περπάτημα, η νέα αγαπημένη μου συνήθεια

Φαν της σωματικής άσκησης ομολογώ ότι δεν υπήρξα ποτέ, τουλάχιστον μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, για να είμαι ειλικρινής ήμουν από αυτούς που έβγαινε από το σπίτι, έμπαινε στο αυτοκίνητο και έβγαινε από αυτό έξω από το γραφείο.

Όταν, μετά και από κάποιες διατροφικές κραιπάλες, που είχαν ως αποτέλεσμα οι δείκτες σε ένα κλασικό τσεκ απ να χτυπήσουν κόκκινο, επισκέφθηκα διαιτολόγο – διατροφολόγο, προκειμένου να φτιάξω τη διατροφή μου ώστε να χάσω κάποια περιττά κιλά, να πέσει η «μπάκα» και να επανέλθουν οι δείκτες στα φυσιολογικά επίπεδα για έναν υγιή ανθρώπινο οργανισμό, η διαιτολόγος μου συνέστησε άσκηση, μαζί με την ισορροπημένη διατροφή.

Η σωστή διατροφή μαζί με εντατικό περπάτημα 2-3 φορές την εβδομάδα έφερε γρήγορα τα επιθυμητά αποτέλεσματα. Ωστόσο μετά έκανα το λάθος που κάνουμε πολλοί, χαλάρωσα, υπέπεσα σε διατροφικές ατασθαλίες, με αποτέλεσμα τα κιλά να επανέλθουν στα προ δίαιτας – άσκησης επίπεδα και λίγο παραπάνω.

Κάπου εκεί ανακάλυψα ότι είχα και μια υπέρταση. Αυτή τη φορά και οι καρδιολόγοι μου τόνισαν ότι η ελαφριά σωματική άσκηση (εντατικό περπάτημα μισή ώρα την ημέρα για παράδειγμα) σε συνδυασμό με την σωστή διατροφή είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις στον οργανισμό σου.

Κάπως έτσι, το εντατικό περπάτημα έγινε η αγαπημένη μου συνήθεια.

Φόρμα, αθλητικά παπούτσια, ακουστικά στα αυτιά για μουσική, Runtastic app στο iPhone για να καταγράφουμε τη διαδρομή, τα χιλιόμετρα, τους χρόνους κλπ και ξεκίνησα να γράφω χιλιόμετρα κάθε εβδομάδα.

Ανάλογα με το πότε το επιτρέπουν οι καθημερινές υποχρεώσεις, ο καιρός κλπ. Είτε το απόγευμα/βράδυ τις καθημερινές μετά το γραφείο, είτε το σαββατοκύριακο που οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί.

Έχω την τύχη να μένω πολύ κοντά στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και τη Μαρίνα Φλοίσβου, η θάλασσα χειμώνα – καλοκαίρι με αναζωογονεί, οπότε το να κάνω μια γρήγορη βόλτα από το σπίτι μέχρι το ΚΠΙΣΝ και πίσω είναι περίπου 3-4 χλμ, τα οποία εύκολα γίνονται 8 χλμ όταν υπάρχει περισσότερος χρόνος και φτάνω μέχρι Μαρίνα Φλοίσβου.

Τα αποτελέσματα φαίνονται σχετικά γρήγορα, η «μπάκα» πέφτει, τα κιλά πέφτουν και η ευεξία που νιώθω είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Γι΄αυτό, όσο απαιτητικό κι αν είναι το καθημερινό σου πρόγραμμα, όσες υποχρεώσεις κι αν έχεις, βρες μισή – μία – μιάμιση ώρα αν όχι κάθε μέρα έστω 2-3 φορές την εβδομάδα και δοκίμασέ το. Θα με θυμηθείς.

Δημοτικά έργα στο Χαλάνδρι – Επικίνδυνη προχειρότητα

Αυτά που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί σε αυτό το post διαδραματίστηκαν στο Πάτημα Χαλανδρίου σήμερα, Τρίτη 7 Ιουνίου 2016 στις 14:00.

Στην οδό Γαρδενίων (κάθετη στην Ηρακλείτου) τις τελευταίες δύο εβδομάδες γίνονται έργα για λογαριασμό του Δήμου Χαλανδρίου, όπως μου είπαν οι εργάτες, για εγκατάσταση αγωγού ομβρύων υδάτων.

Στο σημείο υπήρχε μία γούβα, η οποία είχε καλυφθεί από τα νερά, λόγω του ότι λίγη ώρα πριν γίνει το συμβάν έβρεχε καταρρακτωδώς.

Αφού, λοιπόν, δεν υπήρχε καμία προειδοποιητική ταμπέλα ή κώνος ή κάτι που να απαγορεύει τη διέλευση των οχημάτων στο σημείο, ένας άτυχος οδηγός έστριψε με το αυτοκίνητό του και… κόλλησε εκεί.

Με τη βοήθεια των εργατών και οχήματος από τα έργα, το αυτοκίνητο «ξεκόλλησε» μετά από λίγη ώρα.

Μετά, κατόπιν εορτής φυσικά, έσπευσαν να καλύψουν το σημείο με χώμα κλπ και να τοποθετήσουν ταμπέλα, κώνους και κορδέλες που προειδοποιούν για έργα και δεν επιτρέπουν στους οδηγούς να στρίψουν στο σημείο.

Αυτά στην Ελλάδα του 2016, της προχειρότητας και της ανευθυνότητας.

Να είσαι ευγνώμων για αυτά που έχεις…

Το βιντεάκι που θα δείτε παρακάτω το είδα το πρωί από shares φίλων στο Facebook…

  • Ο κάτοχος ενός super car ζηλεύει τον πιο πλούσιο που έχει ελικόπτερο…
  • Αυτός που έχει ένα τζιπ ζηλεύει αυτόν που έχει το super car…
  • Αυτός που έχει ένα καινούριο αυτοκίνητο ζηλεύει αυτόν που έχει το τζιπ…
  • Αυτός που έχει ένα παλιό αυτοκίνητο ζηλεύει αυτόν που έχει το καινούριο αυτοκίνητο…
  • Αυτός με το ποδήλατο ζηλεύει αυτόν με το παλιό αυτοκίνητο…
  • Αυτός που περιμένει στη στάση του λεωφορείου ζηλεύει αυτόν με το ποδήλατο…

…Και αυτός που είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο σε μια βεράντα ζηλεύει αυτόν που περιμένει στη στάση γιατί μπορεί να κινηθεί ελεύθερα, ενώ αυτός όχι.

Το βίντεο τελειώνει λοιπόν με την προτροπή να είσαι ευγνώμων για αυτά που έχεις!!!

Δεν έχει σημασία αν ο άλλος έχει καλύτερο κινητό από το δικό μας, αν οδηγεί καλύτερο αμάξι από το δικό μας, αν μένει σε καλύτερο σπίτι από το δικό μας, αν φοράει πιο ακριβά ρούχα από τα δικά μας…

Δείτε το βίντεο, που προέρχεται από το brightside.me.

Ένας κύκλος έκλεισε | Αλλαγή ιδιοκτησίας στο xblog.gr

Την Τρίτη 1 Μαρτίου 2016 ένας κύκλος έκλεισε για εμένα, όσον αφορά το xblog.gr, το τεχνολογικό blog που «έτρεχα» ανελλιπώς από τον Ιούνιο του 2005.

Η ενασχόλησή μου με το blogging ξεκίνησε με ένα blogspot blog τότε, το οποίο εξέλιξα στη συνέχεια με τη χρήση του domain name JohnKarakatsanis.gr, το οποίο αργότερα, τον Οκτώβριο του 2007 συγκεκριμένα, έγινε xblog.gr.

Το xblog.gr αρχικά ήταν ένα πολυθεματικό blog, το οποίο σύντομα εξελίχθηκε σε ένα από τα κορυφαία τεχνολογικά sites στην Ελλάδα.

Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν συναρπαστικά, η ανταπόκριση των αναγνωστών ήταν κάτι που δεν περίμενα σε τέτοιο βαθμό, η επαφή και η συνεργασία με τις εταιρίες και το να πιάνω πρώτος στα χέρια μου όλα τα κορυφαία smartphones και άλλα προϊόντα ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία.

Κάποια στιγμή, το ενδιαφέρον μου για την τεχνολογία μειώθηκε και, λόγω αλλαγής επαγγελματικού προσανατολισμού, ο χρόνος που αφιέρωνα στο xblog.gr ήταν όλο και λιγότερος.

Το 2015 ελάχιστα posts ανέβηκαν στο xblog.gr. Στις αρχές του 2016, λοιπόν, προτίμησα, από το να αναστείλω τη λειτουργία του, να αναζητήσω κάποιον που θα ενδιαφερόταν να το αναλάβει και να το εξελίξει.

Έτσι, από την 1η Μαρτίου 2016, το xblog.gr πέρασε σε νέο ιδιοκτήτη.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω σε αυτό το σημείο:

  • Τον Γιώργο Αναγνωστόπουλο, ο οποίος βοήθησε τα μέγιστα στο εμπορικό/διαφημιστικό κομμάτι
  • Τον Τάσο Βελιάδη με τον οποίο «τρέξαμε» μαζί το xblog.gr για ένα μεγάλο διάστημα
  • Την εταιρία Digitalbox και τον Απόστολο Γρηγορόπουλο για τη χορηγία της φιλοξενίας του xblog στους servers της εταιρίας καθώς και για το πρώτο redesign που κάναμε στο site πριν χρόνια
  • Την εταιρία Intechs και τον Γιάννη Λιάτη για τη χορηγία της φιλοξενίας του xblog στους servers της εταιρίας τα τελευταία χρόνια
  • Τα στελέχη των εταιριών με τα οποία είχαμε μία καλή συνεργασία όλα αυτά τα χρόνια
…και φυσικά τους αναγνώστες που αγκάλιασαν και στήριξαν το xblog όλα αυτά τα χρόνια!!!
Εγω συνεχίζω το blogging εδώ, όπου θα γράφω όχι καθημερινά, αλλά τακτικά, όποτε θελήσω να πω ή να σχολιάσω κάτι.

Μάσημα Πάγου | Κινδυνεύεις να σπάσεις τα δόντια σου

Τον τελευταίο καιρό είχα μία κακή συνήθεια… Να μασάω τα παγάκια. Είτε έπινα νερό, είτε έπινα αναψυκτικό, είτε έπινα ποτό, στη συνέχεια δάγκωνα τα παγάκια που είχαν μείνει στο ποτήρι…

Γνωρίζοντας φυσικά ότι αυτό που κάνω είναι κακό και ότι βλάπτει τα δόντια.

Η σκληρότητα και η θερμοκρασία του πάγου μπορεί να προκαλέσει σπάσιμο ή ράγισμα στα δόντια.

Έτσι, λοιπόν, προχθές το βράδυ, τελειώνοντας το ποτό που έπινα, δαγκώνω τα παγάκια που είχαν μείνει, ως συνήθως…

Λίγη ώρα αργότερα κάτι δεν ένιωθα καλά στην κάτω γνάθο…

Δευτερόλεπτα αργότερα διαπιστώνω ότι έλειπε ένα μικρό τμήμα από ένα δόντι…

Το θέμα είναι ότι δεν γνώριζα εκείνη την ώρα αν είχε σπάσει τμήμα δοντιού ή τμήμα σφραγίσματος…

Το επόμενο πρωί τηλεφωνώ στην οδοντίατρό μου και κανονίζω να πάω να το δει. Ευτυχώς η ζημιά είχε γίνει σε παλαιότερο σφράγισμα, οπότε φθηνά τη γλίτωσα…

Έκτοτε το μάσημα πάγου το έκοψα μαχαίρι!

Γι΄αυτό προσοχή, αν έχεις κι εσύ αυτή την κακή συνήθεια, φρόντισε να τη σταματήσεις.

[photo]