Στην Έδεσσα με τους μοναδικούς καταρράκτες

Guest Post από την Alice Κοροβέση

Το σκεφτόμασταν από καιρό, να πάμε ένα ωραίο ταξίδι στην Βόρεια Ελλάδα. Οι προτάσεις και οι ιδέες έπεφταν βροχή, έτσι καταλήξαμε να κάνουμε ένα οδοιπορικό για ξεκούραση και χαλάρωση στο νομό Πέλλας.

Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, το διήμερο δεν φτάνει! Η πόλη της Έδεσσας είναι πράγματι μια ζωγραφιά, αλλά και τα περίχωρα έχουν τόσα αξιοσημείωτα που δυστυχώς οι δύο μέρες δεν έφτασαν. Έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου να ξαναπάω, αφιερώνοντας περισσότερες μέρες.

Η αρχική μας έκπληξη ήταν μόλις φτάσαμε στην πόλη. Καταπράσινη, πεντακάθαρη και ο κόσμος πολύ φιλόξενος, ενώ ο ήχος των νερών να ακούγεται σε όλη την πόλη! Είχαμε κλείσει δωμάτια στον παραδοσιακό οικισμό Βαρόσι, την  χριστιανική συνοικία της πόλης κατά την Οθωμανική περίοδο, στον ξενώνα Χαγιάτι, που απέχει μόλις 100 μέτρα από τους καταρράκτες.

Ένας χώρος καλόγουστα διακοσμημένος, με παλιές αντίκες και οικογενειακό περιβάλλον. Μας υποδέχθηκαν παραδοσιακά προσφέροντας μας λικέρ από κράνα, ένα «συγγενικό» φρούτο του κερασιού. Γευστικότατο και τονωτικό! Μας οδήγησαν στα δωμάτιά μας και με πολύ μεγάλη χαρά μάς έδωσαν όσες πληροφορίες θέλαμε. Τι πιο ωραίο να απολαμβάνεις μια βόλτα στο σούρουπο στους φωτισμένους καταρράκτες. Μοναδικό θέμα… Ειδυλλιακό… Φάγαμε στον Τζίνο, ένα παραδοσιακό κουτούκι στο Βαρόσι, με πολύ καλή κουζίνα και πολύ περιποιητικούς οικοδεσπότες. Η πρώτη μέρα τελείωσε, ώρα για ύπνο, γιατί η επόμενη είχε γεμάτο πρόγραμμα.

Και ξημέρωσε μια βροχερή μέρα που καθόλου δεν μας εμπόδισε να οργανώσουμε την εξόρμησή μας. Ένα γευστικότατο πρωινό ήταν η καλύτερη αρχή με σπιτικό τσουρέκι, κουλουράκια, μαρμελάδες και έναν τονωτικό καφέ στο Χαγιάτι. Πρώτη επίσκεψη στους καταρράκτες και στο πάρκο της πόλης. Μοναδικό θέαμα, πολύ τυχεροί οι κάτοικοι που ζουν και αναπνέουν σε τέτοια μέρη. Πραγματικά μερικές φορές τους ζηλεύω. Το πάρκο των καταρρακτών όπως ονομάζεται αποτελείται από αιωνόβια πλατάνια και πολλά νερά.

Ο καταρράκτης Κάρανος είναι πράγματι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στην Ελλάδα. Είναι η απόληξη του ποταμού Εδεσσαίου και, αφού διαπερνά όλη την πόλη, πέφτει από ύψος 70 μέτρων. Έμαθα πως οι καταρράκτες δημιουργήθηκαν τον 14ο αιώνα, μετά από έναν ισχυρό σεισμό. Δίπλα στον Κάρανο βρίσκεται και ο διπλός καταρράκτης με πολλές διαδρομές που καταλήγει στο Υπαίθριο Μουσείο Νερού και στο Κανναβουργείο. Γενικά ο Εδεσσαίος ποταμός σχηματίζει αναρίθμητα μικρά κανάλια και μικρούς καταρράκτες μέσα στην πόλη.

Στη βόλτα μας στο πάρκο συναντήσαμε και το Ενυδρείο, ένα από τα ελάχιστα στην Ελλάδα, με ενδημικά ψάρια γλυκού νερού και ερπετά. Δεν είχε πολλά εκθέματα, αλλά σε γενικές γραμμές ήταν καλοδιατηρημένο. Αυτό που μου έκανε πραγματικά εντύπωση στην πόλη της Έδεσσας είναι το σύμπλεγμα Καταρράκτες – Πολιτιστικό Κέντρο – Μουσείο Νερού – Μύλοι – Κανναβουργείο. Πρόκειται για πολυμορφικούς χώρους, κατάλληλους για σύνθετη συνεδριακή χρήση. Η βιομηχανική ιστορία της πόλης και τα αναπαλαιωμένα εργοστάσια δίνουν άλλη διάσταση στα συνέδρια, στις επαγγελματικές συναντήσεις, στα workshops και στις διάφορες εκδηλώσεις.

Μην ξεχάσω: Σπήλαιο καταρρακτών! Ένα μικρό σπήλαιο κάτω ακριβώς από τον Κάρανο με πολύ μεγάλη γεωλογική αξία, που δυστυχώς κάποιοι δεν σέβονται και ένοιωσα πολύ άσχημα όταν είδα χρωματιστούς μαρκαδόρους να έχουν «στιγματίσει» τα τοιχώματα. Βγαίνοντας από το σπήλαιο, μας περιμένει μια έκπληξη, ένας διάδρομος που μας οδηγεί πίσω από τον καταρράκτη. Απίστευτη ενέργεια και μοναδική εικόνα. Να βλέπεις τα νερά να τρέχουν με απροσδιόριστη ταχύτητα μπροστά στα μάτια σου. Έκατσα δέκα λεπτά και πήρα όση ενέργεια μπορούσα. Πέρασαν κιόλας 2,5 ώρες!

Ώρα για καφεδάκι στο δημοτικό καφενείο του Πάρκου. Ανοίξαμε τον χάρτη και επιλέξαμε μια βόλτα στα λουτρά Πόζαρ, 32 χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Έδεσσας. Κατεύθυνση στα βορειοδυτικά, κοντά στην Αριδαία. Κατά την έξοδό μας από την πόλη σταματήσαμε στο Γενί Τζαμί, ένα από τα έξι τζαμιά της πόλης στην Οθωμανική περίοδο. Χτίστηκε σύμφωνα με τα πρότυπα της Αγίας Σοφίας το 1904. Δυστυχώς δεν επιτρέπεται η περιήγηση εσωτερικά.

Σε απόσταση 6 χλμ. από την πόλη κάναμε μια στάση στον Λόφο 606 και απολαύσαμε την θέα της πόλης και των γύρω βουνών. Στον Λόφο αυτό οργανώνονται εκδρομές trekking και με ποδήλατο. Ιδανικό μέρος για όσους αγαπούν την πεζοπορία. Συνεχίσαμε την διαδρομή μας για τα Λουτρά Λουτρακίου (Πόζαρ), περνώντας μέσα από καταπράσινα χωριά: Σωτήρα, Άφαλος, Πολυκάρπη και φτάσαμε «κάτω από την φωτιά». Αυτή είναι η μετάφραση του Πόζαρ, αλλά δεν κατάφερα να μάθω από ποια γλώσσα. Η λουτρόπολη είναι χτισμένη σε ένα εξαίσιο περιβάλλον, μέσα σε ένα φαράγγι και διαθέτει τεχνητές και φυσικές πισίνες.

Υπάρχει επίσης ένα σπηλαιολογικό πάρκο και ένα μουσείο. Άρχισε να σκοτεινιάζει οπότε σιγά – σιγά έπρεπε να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα…

Δυστυχώς δεν καταφέραμε να δούμε πολλά,  αλλά είναι μια καλή αφορμή να επισκεφθώ ξανά την περιοχή και εννοείται για περισσότερες μέρες. Οι εικόνες που αποτυπώθηκαν είναι πολύ  δυνατές και αυτό είναι το σημαντικό σε τέτοιες εξορμήσεις. Η Ελλάδα είναι πολύ όμορφη, αξίζει να της αφιερώνουμε λίγο από τον χρόνο μας…

Τι μπορούμε να κάνουμε στην Πέλλα:

Βόλτες στα χιόνια στο Χιονοδρομικό Κέντρο Βόρας – Καϊμακτσαλάν
Πτήσεις με ανεμόπτερα στο Ανεμοδρόμιο
MotoCross Mx
Οικοπεριηγήσεις
Hiking – Πεζοπορία
Βόλτα της πόλης με ποδήλατο
Οικοξεναγήσεις – Βαρκάδα στον υδροβιότοπο
Mountain Bike
Ιππασία
Τοξοβολία
Αναρρίχηση – Καταρρίχηση
Trekking – Ορεινή Πεζοπορία
Rafting – Κατάβαση του ποταμού Μογλενίτσα
Canoe Kayak

Advertisements
Στην Έδεσσα με τους μοναδικούς καταρράκτες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s