Εντυπώσεις και φωτογραφίες από Κεφαλονιά

Κεφαλονιά 2006… Σαν βιντεάκι περνάνε στο μυαλό μου οι στιγμές που πέρασαμε πριν από λίγες μέρες εγώ, ο Δημήτρης, ο Λευτέρης, ο Μάκης, η Τασία, ο Άγγελος, η Αντιγόνη, ο Παναγής κλπ σε ένα από τα ομορφότερα νησιά που έχω πάει. Προς Ιόνιο δεν είχα ξαναπάει ποτέ και η ευκαιρία δόθηκε φέτος! Ξημερώματα της 22ης Ιουλίου φορτώσαμε το Yaris και πήραμε το δρόμο προς τη Κυλλήνη, από όπου σαλπάραμε με το «Επτάνησος» για τον Πόρο της Κεφαλονιάς.

Το ταξίδι με το πλοίο πολύ σύντομο (μόλις 1 ώρα και 15 λεπτά) και η θάλασσα λάδι. Φτάνοντας εκεί πήραμε τον ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στο Hotel Oceanis, το οποίο μας φιλοξένησε τις μέρες και τις νύχτες που μείναμε εκεί, τις μας φιλοξένησε δηλαδή, αυτό που περάσαμε εκεί ήταν κάτι πολύ ανώτερο από μία απλή φιλοξενία. Τακτοποιήθηκαμε στα δωμάτια, κάναμε μια βολτούλα στο ξενοδοχείο, τσιμπήσαμε κάτι, βάλαμε τα μαγιώ μας και ξεκινήσαμε για τη Σκάλα. Η διαδρομή Πόρος-Σκάλα είναι γύρω στα 10-15 χιλιόμετρα δίπλα στη θάλασσα.

Στη Σκάλα θα συναντήσετε μία απέραντη πραγματικά παραλία με άμμο και πολύ καθαρά νερά. Εκεί ρίξαμε τις πρώτες μας βουτιές, πήραμε το πρώτο μας «χρωματάκι» (λάθος: εγώ ήμουν ήδη λίγο μαυρισμένος, χεχε!), ενώ εκεί κάναμε και water sports (βλέπε φωτο δεξιά)! Αν δεν έχετε κάνει donuts χάνετε! Μπορεί βέβαια μετά από την πίεση να μη νιώθεις καθόλου τα χέρια σου, αλλά αξίζει, ήταν γαμάτα και ρίξαμε πολύ γέλιο! Μετά πήγαμε στο StaVento, ένα beach bar απέναντι από την παραλία για μπυρίτσα, καφέδες κλπ! Αργά το απόγευμα γυρίσαμε στον Πόρο, κάναμε ένα γρήγορο μπανάκι, φάγαμε και μετά βολτάραμε στα μπαράκια του νησιού για ποτάκια, κοκτέιλ και σφηνάκια.. Κάπως έτσι πέρασε η πρώτη μέρα..

Τις επόμενες μέρες δε θα σας τις διηγηθώ τόσο λεπτομερειακά, αλλά πιο «χύμα»..!!

Σπήλαιο Δρογκαράτης
Το Σπήλαιο Δρογκαράτης απέχει από τον Πόρο περίπου 45 λεπτά αν θυμάμαι καλά και βρίσκεται κοντά στη Σάμη. Πληρώνεις 3 ευρώ εισιτηριάκι και αρχίζεις να κατεβαίνεις τα σκαλιά που σε οδηγούν σιγά-σιγά στο σπήλαιο.. Το πρώτο πράγμα που νιώθεις είναι η πτώση της θερμοκρασίας, ό,τι πρέπει για Ιούλιο μήνα! Λίγα λεπτά αργότερα αντικρύζεις όλο το σπήλαιο μπροστά σου, με τους σταλακτίτες και τους σταλαγμίτες δεξιά, αριστερά, παντού. Η υπεύθυνη του χώρου μας ενημέρωσε να απενεργοποιήσουμε τα φλας των μηχανών μας και να μην αγγίζουμε. Ο χώρος εκεί φωτίζεται από ειδικές λάμπες και περιηγείσαι σε αυτόν από τα ειδικά μονοπάτια που υπάρχουν. Το σπήλαιο αποτελείται από δύο μέρη, το πρώτο έχει καταρρεύσει, ενώ το δεύτερο είναι αυτό που φιλοξενεί τους τουρίστες και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις (χωρητικότητα 500 ατόμων). Τέλος χρονολογείται άνω των 100 εκατομμυρίων χρόνων.

Λίμνη Μελισσάνη
Την ίδια μέρα που πήγαμε στο Σπήλαιο Δρογκαράτης πήγαμε και στη Λίμνη Μελισσάνη, αφού είναι σχετικά κοντά το ένα με το άλλο. Και η Λίμνη Μελισσάνη έχει πραγματικά σπάνια ομορφιά. Αποκαλύφθηκε όταν μετά από ένα μεγάλο σεισμό (του 1953 αν θυμάμαι καλά) αποκολήθηκε ένα μεγάλο μέρος της οροφής της και έπεσε στο εσωτερικό της. Κάναμε βόλτα με τις βάρκες που υπάρχουν εκεί, είδαμε από κοντά τους σταλακτίτες στα τοιχώματα της λίμνης, ενώ ακούσαμε και διάφορα άλλα στοιχεία για τη λίμνη που μας είπε κατά τη διάρκεια της βόλτας ο βαρκάρης, όπως το βάθος της σε διάφορα σημεία, τα είδη ψαριών που ζουν εκεί κλπ. Οι χρωματισμοί που έχει το νερό σε διάφορα σημεία της λίμνης σε συνδιασμό με το φυσικό φως που «σκάει» μέσα είναι μοναδικοί.

Σάμη – Αντίσσαμος
Πολύ ωραία τοπία είδαμε και στη Σάμη και την Αντίσσαμο. Οι μηχανές (ψηφιακές, κινητά κλπ) φωτογράφιζαν συνέχεια, με το πράσινο και το γαλάζιο να κυριαρχεί παντού. Ο Μάκης ήταν και πολύ καλός «ξεναγός» αφού σταματούσε στα top σημεία για να βγάλουμε φωτογραφίες, να δούμε τα τοπία και μετά να συνεχίσουμε! Για μπανάκι πήγαμε στην Αντίσσαμη, πολύ ωραία παραλία και εκεί. Οι μέρες περνάνε και εμείς κάθε μέρα περνάμε όλο και καλύτερα…

Φισκάρδο – Μύρτος
Τα καλύτερα σας τα αφήνω για το τέλος. Μπορεί να κάναμε ένα mini ταξιδάκι για να πάμε ως εκεί (Πόρος-Φισκάρδο 2 ώρες περίπου) αλλά άξιζε πολύ. Το Φισκάρδο είναι η μόνη περιοχή που δεν καταστράφηκε μετά από ένα μεγάλο σεισμό πριν από πάρα πολλά χρόνια, τότε που όλη η Κεφαλλονιά είχε βιώσει την πλήρη καταστροφή. Κάτσαμε για καφεδάκι σε ένα από τα cafe δίπλα στη θάλασσα, κοιτάξαμε μήπως είχε.. μουνιάστρες (είδος ψαριών είναι ντε! – γεια σου ρε Άγγελε με τα ωραία σου!) και μετά την κάναμε για τη δεύτερη καλύτερη παραλία της Ελλάδας, τον Μύρτο! Η παραλία, από όποια.. γωνία και αν τη δεις (πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά) λέει τρελά στην κυριολεξία! Πολύ μεγάλη σε έκταση, «άσπρη» άμμος και κρυστάλλινα νερά! Αράξαμε πολλές ώρες εκεί για μπανάκι, ηλιοθεραπεία, ρακέτες και.. οφθαλμόλουτρο, αφού οι αιθέριες υπάρξεις (κυρίως οι αλλοδαπές) ήταν.. φωτιά και λάβρα! Φύγαμε αργά το απόγευμα (γύρω στις 8:00) όταν η παραλία σχεδόν είχε αδειάσει.

Αργοστόλι by day & night!
Σχεδόν κάθε νύχτα την περνάγαμε χαλαρά σε μπαράκια του Πόρου και της Σκάλας (Remetzo, Skouna, Stavento). Αργοστόλι πήγαμε 2 μέρες, ή μάλλον καλύτερα 1 μέρα και 1 νύχτα! Τη μέρα πήγαμε για καφεδάκι σε καφετέρια κοντά στο «λιθόστρωτο» και μετά για μπανάκι στο Μακρύ Γιαλό, πολύ ωραία παραλία με «χρυσή» άμμο που.. τσουρούφλαγε κανονικά! Τη νύχτα πήγαμε στο club «Katavothres» (καλεσμένος στα decks εκείνη τη βραδιά ήταν ο Μιχάλης Δέλτα), ενώ μετά, γύρω στις 3 τη νύχτα, την κάναμε και πήγαμε στο «Φοίνικα» για full ελληνικό πρόγραμμα με ζεϊμπεκιές, τσιφτετελιές, χασάπικα κλπ και περάσαμε γαμάτα! Επιστροφή στον Πόρο στις 7:30 το πρωί με την ανατολή του ηλίου, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, να είναι όλα τα λεφτά!

Πισίνα του Oceanis: Η ώρα του παιδιού!
Κάθε απόγευμα, μετά τις 7 που γυρίζαμε από παραλίες κλπ ήταν η.. «ώρα του παιδιού» στην πισίνα! Εκείνη την ώρα μας έπιανε η τρέλα και αρχίζαμε τις βουτιές και τα.. «αεροπλανικά» στην πισίνα του ξενοδοχείου (η οποία σημειωτέον καθαρίζεται κάθε μέρα)! Πλαφ ο ένας, πλαφ ο άλλος, το ευχαριστηθήκαμε με την ψυχή μας! Αποκορύφωμα η μέρα που πήραμε ένα παγωτό black forest και το τσακίσαμε μέσα στην πισίνα! Και μετά ανοίγαμε το υδρομασάζ της πισίνας και χαλαρώναμε…!!

Επειδή νομίζω ότι παραέγραψα πάρα πολλά (είναι ίσως το πιο μεγάλο post στο blog μου) νομίζω πως πρέπει σιγά-σιγά να τελειώνω.. Δύο μικρές παραγράφους ακόμα με τα συν και τα πλην των ημερών εκεί και.. the end!

Τα συν (+)
+ Η άψογη φιλοξενία στο Oceanis.
+ Πολύ ωραίες παραλίες και πολύ πράσινο.
+ Πάρα πολύ καλές τιμές.
+ Τα εστιατόρια «Πηνελόπη» και «Συμπόσιο» στη Σκάλα.
+ Η ταβέρνα «Ηλιοβασίλεμα» στον Πόρο.

Τα πλην (-)
– Η νοθευμένη βενζίνη σε μερικά πρατήρια.
– Η υψηλή τιμής της αμόλυβδης (φαρμάκι σκέτο)!
– Μερικά ωραία μαγαζιά είναι κρίμα να είναι άδεια.

Σε γενικές γραμμές όπως καταλάβατε από τα παραπάνω (όσοι αντέξατε να διαβάσετε ολόκληρο το post) περάσαμε πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ ωραία! Όσοι δεν έχετε πάει προς Ιόνιο και θέλετε ψιλο-ήσυχες διακοπές προτιμήστε το και δε θα χάσετε!

Μάκαρε τα λέμε στην Αθήνα!

Advertisements
Εντυπώσεις και φωτογραφίες από Κεφαλονιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s